Ermənilərin niyyətləri siyasi "oyun" olaraq tarixdə qalacaqdır

Artıq XXI əsrin dörddə biri sona çatmaq üzrədir. Lakin görənən odur ki, qudurğan millətçi erməni-daşnak qüvvələri hələ də özləri üçün tarixdən ibrət dərsi götürməyiblər. XIX əsrin sonlarından başlayaraq xarici dövlətlərin, ilk növbədə Rusiyanın köməkliyi ilə millətçi erməni daşnak qüvvələri dinc azərbaycanlı əhaliyə qarşı misli görünməmiş vəhşiliklər edib və kütləvi qırğınlar törədiblər. 1905-1907, 1918-1920, 1948-1953, 1988-1993-cü illərdə ermənilər xarici havadarlarının köməyi ilə indi Ermənistan adlandırılan qədim türk torpaqlarında, İrəvan mahalında, Zəngəzurda, Naxçıvanda, Dağlıq Qarabağda, onun ətraf rayonlarında və digər ərazilərimizdə azərbaycanlılara qarşı soyqırımı törədiblər.

Azğınlaşmış millətçi erməni qüvvələri və onların havadarları XX əsrin sonlarında xalqımıza qarşı yenə də terror və soyqırımını davam etdirdilər. Cinayətkar erməni quldur qüvvələri və onların havadarları bu dəfə xüsusilə Xocalıda misli görünməmiş dəhşətli qırğınlar törətdilər. 1992-ci il fevralın 29-da Respublikamızda üç gün müddətində ümummilli matəm elan edildi. Xocalı faciəsi Qarabağda elan olunmamış müharibənin qanlı salnaməsinə yazıldı. Xalqımızın tarixi yaddaşına qanlı faciə kimi həkk olundu.

Azərbaycan Respublikası 1991-ci ildə yenidən müstəqillik qazandıqdan sonra xalqımızdan uzun illər gizli saxlanılan, üzərinə qadağa qoyulmuş tarixi həqiqətlər, təhrif edilmiş hadisələr açılmağa və öyrənilməyə başlandı. Azərbaycan xalqına qarşı dəfələrlə törədilmiş və uzun illərdən bəri öz siyasi-hüquqi qiymətini almamış soyqırımı da tarixin açılmamış səhifələrindəndir. Separatist erməni-daşnak millətçiləri və onların havadarlarının vəhşiliklərini özündə əks etdirən tarixi sənədlər məlum səbəblər ucbatından uzun müddət "əksinqilabi burjua-mülkədar"damğası altında gizli saxlanılmıb. Mahiyyətcə millətimizə qarşı törədilmiş soyqırımı olan mart qırğını Azərbaycanda vətəndaş müharibəsi kimi qələmə verildi. Tarixi sənədlər təsdiq edir ki, həmin qırğınlar Azərbaycanda sovet hakimiyyətinin qurulması adı altında tərkibi əsasən ermənilərdən ibarət olan "erməni-daşnak- bolşevuk" silahlı dəstələri tərəfindən xalqımıza qarşı törədilmiş ən ağır cinayətlərdən biri olub. Bolşevik cildinə girmiş millətçi erməni-daşnak qüvvələrinin azərbaycanlılara qarşı həyata keçirdikləri soyqırım siyasətini özündə əks etdirən sənədlərin elmi surətdə araşdırılması istiqamətində artıq hazırki dövrdə Respublikamızın bir sıra tarixçi-alimləri tərəfindən müəyyən mühüm işlər görülüb, bir neçə elmi işlər yazılıb və kitablar dərc edilib.

XX əsrdə azğın erməni-daşnak silahlı qüvvələri və onların havadarları tərəfindən azərbaycanlıların kütləvi qırğınlara və repressiyalara məruz qalması, doğma yurdlarından sürgün edilməsi, didərgin salınması XX əsrin bəşər tarixinə qanlı və acınacaqlı səhifələrdən biri kimi yazılıb. Bu soyqırımı Azərbaycan xalqının və onun dövlətçiliyinin tarixində baş vermiş ən faciəli hadisələrdən biri kimi xalqımızın tarixi qan yaddaşına həkk olunub. Azərbaycan Respublikasının Prezidenti cənab İlham Əliyevin 2018-ci il yanvarın 18-də imzaladığı "1918-ci il azərbaycanlıların soyqırımının 100 illiyi haqqında" Sərəncamda qeyd edilirdi:

"Azərbaycan xalqının başına gətirilən ən dəhşətli faciələrdən biri də 100 il bundan əvvəl - 1918-ci ilin mart-aprel aylarında Bakı Sovetinin mandatı altında fəaliyyət göstərən daşnak-bolşevik silahlı dəstələri tərəfindən xüsusi qəddarlıqla törədilmiş kütləvi qırğınlardır. Həmin günlərdə Bakı şəhərində, habelə Bakı quberniyasına daxil olan digər şəhər və qəzalarda on minlərlə dinc sakin məhz etnik və dini mənsubiyyətinə görə qətlə yetirilmiş, yaşayış məntəqələri dağıdıldı, mədəniyyət abidələri, məscid və qəbiristanlıqlar yerlə-yeksan edildi. Sonrakı dövrlərdə daha da azğınlaşan erməni millətçiləri qeyri-insani əməllərini davam etdirib. Qarabağ, Zəngəzur, Naxçıvan, Şirvan, İrəvan və digər bölgələrdə kütləvi qətllər, talanlar və etnik təmizləmələr həyata keçirib".

Azərbaycan Xalq Cümhuriyyətinin hökuməti ermənilərin törətdikləri ağır cinayətlərin araşdırılması üçün Fövqəladə İstintaq Komissiyası yaratdı. Komissiyanın üzə çıxardığı həqiqətlərin xalqın yaddaşında hifz edilməsi və dünya ictimaiyyətinə çatdırılması üçün bir sıra tədbirlər görülüb. Lakin Xalq Cümhuriyyətinin süqutundan sonra bu proses dayandırılıb, baş verənlərin sona qədər təhqiq edilməsinin və ona müvafiq siyasi-hüquqi qiymət verilməsinin qarşısı alınıb. Yalnız 80 il sonra - 1998-ci il martın 26-da ümummilli lider Heydər Əliyevin imzaladığı "Azərbaycanlıların soyqırımı haqqında" Azərbaycan Respublikası Prezidentinin Fərmanında həmin dəhşətli hadisələrə adekvat siyasi qiymət verildi. 31 mart "Azərbaycanlıların Soyqırımı Günü" elan edildi. Ötən illər ərzində aparılmış araşdırmalar sayəsində çoxlu sayda yeni faktlar və sənədlər toplandı və Quba şəhərində kütləvi məzarlıq aşkar olundu. Üzə çıxmış tarixi faktlar 1918-ci ilin mart-aprel aylarında və sonrakı dövrlərdə erməni millətçilərinin həyata keçirdikləri qanlı aksiyaların coğrafiyasının daha geniş və faciə qurbanlarının sayının qat-qat çox olduğunu sübut edib.

Tarixə "erməni-müsəlman qırğınları" kimi düşən bu qanlı, dəhşətli olayları, ermənilərin törətdikləri soyqırımlarına ilk dəfə hüquqi-siyasi qiymət verməyə Azərbaycan Xalq Cümhuriyyəti cəhd edib. Lakin Rusiyanın işğalı buna imkan verməyib. Dövlətimiz və xalqımız üçün həyati əhəmiyyət kəsb edən bu tarixi qiymətləndirmə Ulu öndər Heydər Əliyevə nəsib oldu.
Qudurğan erməni millətçi qüvvələri tarixdən özləri üçün ibrət dərsi götürməyərək bu gün də Qarabağda öz iyrənc fəaliyyətlərini davam etdirmək istəyirlər. Bu dəfə guya Qarabağda olan erməni əhalisi humanitar böhran yaşayır,aclıq çəkir və guya orada çörək belə tapılmır. Lakin, Azərbaycanın onlara göndərdiyi ərzaq yardımı günlərlə toxunulmaz olaraq qalıbdır və bu bir daha təsdiq edir ki, ermənilər siyasi möhtəkirliklə məşğul olaraq özlərinin iyrənc niyyətlərinə nail olmaq istəyirlər ki, buna da əlbəttə ki Azərbaycan imkan vermir və gələcək də verməyəcəkdir.

Sevda Səfərova

Telegramda izləyin