Ən çox yaxınlar edir: bitməyən zənglərin arxasında nə dayanır? - PSİXOLOQDAN AÇIQLAMA

Müasir dövrdə mobil rabitə insanların gündəlik həyatının ayrılmaz hissəsinə çevrilsə də, bu imkanlardan sui-istifadə halları da artmaqdadır. Xüsusilə bəzi şəxslərin qarşı tərəfin istəmədiyini açıq şəkildə bildirməsinə, zənglərin "adboy" edilməsinə baxmayaraq, israrla yenidən və dəfələrlə zəng etməsi ciddi narahatlıq yaradır. Belə hallarda artıq məsələ sadəcə ünsiyyət deyil, şəxsi sərhədlərin pozulması və psixoloji təzyiq elementi kimi qiymətləndirilir.

Davamlı və israrlı zənglər insanların gündəlik rahatlığını pozur, iş rejiminə mənfi təsir göstərir və bəzən daha ciddi problemlərə yol aça bilir. Bu vəziyyət isə bir sualı aktuallaşdırır: niyə bəzi insanlar qarşı tərəfin açıq imtinasına hörmət etmir və bu kimi halların qarşısını almaq üçün hansı hüquqi və texnoloji mexanizmlər mövcuddur?
Mövzu ilə bağlı psixoloq Samirə Bağırova BiG.AZ-a açıqlamasında bildirdi ki, əvvəlcə zəng edənin kimliyi və kimliyinə dair davranışı nəzərə alınmalıdır. Bu doğma bir insandırsa; ana, həyat yoldaşı, hər hansı ailə üzvü, ən yaxın dost ehtimal oluna bilər ki, zəng etdiyi insana bələd olur və zəngə cavab verilməyəndə artıq dərin gərginlik hissi keçirə bilər. Onun sözlərinə görə, bu narahatlıq və nəzarət ehtiyacından da yarana bilər: "Bəzi insanlar üçün cavab yoxdursa, "bunu nəsə pis hadisə baş verib" kimi qəbul edir. Digər insanlar var ki, tərk edilmə qorxusu yaşayır. Bu, bəzən emosional bağlılıq və ya asılılıqla əlaqəli olur. Bununla bağlı xarici xəbərlərin birində bir xanım məhkum olundu. Dayanmadan sevgilisinə 1 gün ərzində bir neçə min dəfə zəng etmişdi. Bəzi insanlarda sərhəd hissinin zəif olması nəticəsində baş verir. Sağlam münasibətlərdə insanlar başqasının şəxsi məkanına hörmət edir.

Amma bəzi insanlar bunu hiss etmir və düşünür ki, "zəng edirəmsə, açmalıdır". Bu da sərhədləri aşmaqdır. Cəmiyyətimizdə isə bu davranış ən çox nəzarət və dominantlıq istəyindən yaranır. Qısa desək bu kimi davranışın kökündə bəzən narahatlıq, güvənsizlik, emosional ehtiyac və ya sərhəd problemi dayanır. Əgər 10-cu zəngə telefon açılırsa, qarşı tərəfdə "Çox zəng etsəm, axırda cavab verir. Demək ki, istəsə cavab verər" fikri yaranır. Həlli yolu odur ki, zəng edən tərəfə izah etmək yox, emosiyasız və konkret şəkildə "İlk zəngə açmıramsa, demək ki, məşğulam. Sonra özüm geri dönəcəm" qaydasını bildirməkdir.

İttihama keçmək, emosional qəzəblənmək deyil, sadəcə öz qaydalarını həm sərhəd, həm də çıxış yolu kimi tətbiq etmək mümkündür. Təkrar olunduğu təqdirdə daha sərt sərhəd yaratmaq lazım gəlir. Telefonu səssiz rejimə keçirmək, "davranış dəyişməsə, cavab verməyəcəm" demək, ümumiyyətlə zəngləri cavabsız qoymaq, hətta aidiyyəti orqanlara müraciət etməklə şəxsi sərhədlər yaranmış olur".

Müəllif: İlkin Məmmədkərimov

Telegramda izləyin